Thursday, 10 June 2021

Gradual decline by American Christians

When we see documentaries about the North American people we get a picture that they are 'very religious'.

Christianity, which was once shared by a majority of Americans, has seen a gradual decline as fewer people hold to the core tenets of the faith.

The latest research by the Cultural Research Center at Arizona Christian University continues the survey series American Worldview Inventory 2021 in examining biblical and competing worldviews of American adults.

According to the most recent release from the study, there has been a sharp decline in the status of Christianity across the nation in the past several decades. In 1980, more than 90 percent of Americans claimed to be Christian. That percentage dropped to 80 percent by 1990, in which the proportion lasted until after the turn of the millennium. By 2010, only three in four adults claimed to be Christians, with a further decline today as just under two out of three make the same claim.

In the previous century confidence in religion was still important.
About two-thirds of American adults had high confidence in religion in the 1970s. By the 1980s, however, that confidence was waning, and Christianity’s influence was declining.
At the start of the millennium, 56 percent of adults had confidence in religion. That number continued to decline, and now, barely four in ten adults hold a high degree of confidence in religion.

No wonder, you could say, when we look at how ministers used their institutions to gain money and trick people into their 'business'. Small personal family churches were taken over by mega churches where one got lost in the group and where there was not a special bond between teh believers.

A great problem is also that the majority of those churches are Trinitarian churches, where they worship Jesus as their god. Though people came to see the weakness of that person and the contradictions they can find in Scriptures, having a Jesus who can not do a lot of things and does not know a lot of things, whilst the Bible tells us God can do everything and knows everything.

The Bible is also increasingly rejected as a trustworthy and relevant document of life principles. Not many people want to know about the values and ethics presented in the Holy Scriptures.

In 1991, 86 percent of people believed in the existence of God as the all-knowing, all-powerful creator of the universe who still rules the world today. Today, that percentage has dropped to 46 percent.

In a lot of the American churches there was not much time spend on the Word of God. Ministers only took some verses, often out of context, to bring a long sermon, often with a lot of shouting and crying about damnation and danger to burn into hell. Often people could not find a relation between the words of the pastor and the words written in the Bible. That undermined the relevance of the Holy Scriptures in the daily life.

Regarding the belief that the Bible is the accurate and reliable Word of God, the decline shifted from 70 percent in 1991 to 41 percent in 2021. On the topic of salvation, 36 percent of adults believed in salvation through confession of sin and accepting Jesus as Saviour in 1991. Today, that amount is 30 percent. The survey also noted that this measured as high as 45 percent and was 39 percent in 2011.

The percentage of Americans possessing a biblical worldview also significantly decline (12 percent in 1995; 6 percent in 2021).

Transgender Netwerk Nederland: Nashvilleverklaring is strafbaar

 

De uitlatingen in de Nashvilleverklaring uit januari 2019 zijn wel degelijk strafbaar. Dat vinden Transgender Netwerk Nederland en de Nederlandse Organisatie voor Seksediversiteit. Op woensdag 9 juni lichtten de belangenorganisaties hun standpunt toe in het Paleis van Justitie in Amsterdam.

Vorig jaar liet het Openbaar Ministerie weten dat uitlatingen in Nashvilleverklaring niet strafbaar zijn.

 'Bij de juridische toets is het van doorslaggevend belang geweest dat de uitlatingen in de Nashvilleverklaring in direct verband staan met de geloofsovertuiging van degenen die betrokken waren bij de Nashvilleverklaring, en voor hen van betekenis zijn in het maatschappelijk debat dat zij willen voeren. Zowel de vrijheid van godsdienst als de vrijheid van meningsuiting is vastgelegd in de Grondwet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.'

 Brand Berghouwer voorzitter van Transgender Netwerk Nederland (TNN) en Miriam van der Have, directeur van de Nederlandse Organisatie voor Seksediversiteit (NNID) vinden dat 

“Discriminatie van transgender en intersekse personen wordt niet altijd herkend. Daarom is het zo belangrijk dat de rechter nu inziet dat er wel degelijk sprake is van aanzetten tot discriminatie en uitsluiting,” 

In gesprek met het Reformatorisch Dagblad laat ds. M. van Reenen, één van de initiatiefnemers van de Nashvilleverklaring, weten dat hij woensdag is ingelicht over de acie van TNN en NNID.

 "Maar voor zover ik het kan zien, is er geen wezenlijke nieuwe juridische basis ontstaan waardoor het OM nu wél tot vervolging over zou moeten gaan. Vervolging lijkt dus niet reëel."

In totaal ontving het college vorig jaar 4730 vragen en meldingen in verband met discriminatie, 17 procent meer dan het jaar ervoor. De meeste registraties bij antidiscriminatiebureaus, politie en MiND betroffen discriminatie op grond van herkomst. Daarnaast klopten veel mensen bij de bureaus aan met meldingen van discriminatie op basis van een handicap en geslacht.

>

Reconstructie Nashvilleverklaring
- Hoofdrolspelers Nashvilleverklaring blikken terug: "In christelijk Nederland mag de waarheid niet meer duidelijk gezegd worden"
- Dit ging er mis bij de chaotische en overhaaste publicatie van de Nashvilleverklaring
- Legden twee CGK-hoogleraren een bom onder de Nashvilleverklaring? Een reconstructie met de hoofdrolspelers
- Vorig jaar brak een mediastorm los vanwege de Nashvilleverklaring: dit waren de hoofdrolspelers
- Waarom bezorgde christenen de noodklok luidden met de Nashvilleverklaring
Meer over Reconstructie Nashvilleverklaring »

Het gezag van de Schrift in het geding binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken

Het kan ons niet ontgaan dat in de huidige tijd er weinig aandacht is voor God en gebod. Maar ook in kerkelijke kringen valt het op dat er minder en minder aandacht is voor het Woord van God of voor wat er werkelijk in de Bijbel staat.

Menselijke woorden krijgen in vele kerkdiensten meer aandacht dan Bijbelse woorden of Gods Woord.

Ds. J. M. J. Kieviet is "zeer verontrust" over huidige ontwikkelingen binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken (CGK). Met collega-predikanten luidt hij in het Reformatorisch Dagblad de noodklok in een 'Verklaring van gevoelen'. 

Vooral rond vrouw en ambt, momenteel een heet hangijzer in de CGK, hebben zij heel wat vragen of gedachten. 

 „Binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken lopen de interne spanningen hoog op. Die worden veroorzaakt door revisieverzoeken om de ambten open te stellen voor vrouwen, maar ook omdat verschillende kerkenraden inmiddels eigenmachtig en tegen de kerkorde in zijn overgegaan tot het bevestigen van vrouwen.

Het gaat ons om de onderliggende oorzaken: hoe verstaan we de Schrift en welke hermeneutiek wordt er gehanteerd? Welke regels gelden er bij de uitleg van de Bijbel? Daar zijn we zeer verontrust over. En wij niet alleen, maar een brede kring van predikanten en gemeenten. We krijgen verontruste vragen van gemeenteleden: Kunnen we wel christelijk gereformeerd blijven?

Prof. dr. A. Baars (Woudenberg), dr. C. P. de Boer (Sliedrecht), ds. A. A. Egas (Damwoude) en ds. Kieviet (Renswoude) zochten elkaar in de achterliggende tijd op om zich te bezinnen en „samen de nood van onze kerken in het gebed voor Gods aangezicht te leggen.”

 De vier predikanten stelden een verklaring op en stuurden die de afgelopen dagen naar alle christelijke gereformeerde predikanten en kerkenraden. Wie zich in de verklaring herkent, kan zich aanmelden voor een bijeenkomst van bezinning en gebed op 18 september in Amersfoort. Voor gemeenten is er een handreiking opgesteld om te bespreken.

 



Tuesday, 8 June 2021

Since June 01 website slow

 Since the first of June we have noticed that there are loading problems with this blogsite on Firefox and Google Chrome.

We search what the problem could be and had encountered some malware, which we managed to remove. but still there seems to be a problem with loading pages or articles. Please let us know if you have the same problem with viewing it on Firefox or on an other browser.

Friday, 28 May 2021

What about trusting our brother or sister

In this month's issue of Christadelphian Tidings Dave Jennings looks at Bro. Anthony Higginson who shared some helpful thoughts about trust and wrote

 “Trust is the optimism of faith. Trust is a risk, a venture, an adventure. It has in it an element of inspiration. It is not blind, blundering chance. Faith, after all, is not an ignorant assumption— the right name for that is superstition. Faith is intelligent trust. Faith and trust in God are the true antidotes to fear. It lifts us out of the dust and places us by the side of God. It fills our soul with hope and peace.” { Higginson, Anthony. “Blessed is the Man: Trust in God.” The Christadelphian Magazine, vol. 111 (1974): 442}

Dave Jennings writes:

Trusting in God is one thing. We know we can count on the righteousness of God. He never forsakes those who love Him, and He always keeps His promises. But what about trusting our brother or sister? What empowers trusting our brother or sister is a willingness to be vulnerable.
All people should come to know that God is the One Who can at all times be trusted. This cannot be said about man. Though we also should come to a position where we can trust someone around us and have that trust not be ashamed.

Those around us should also have enough reason to trust us.

When we want others to trust us, we must begin by being transparent about what we are committing to and then follow through with our behaviour.

 

Read more about Trust in the 2021 May issue of Christadelphian Tidings about Trust.


+

Find also:

Whom can we trust to govern us?

Wednesday, 19 May 2021

Kritiek op Israël wordt verpakt in antisemitisme

Velen hebben het moeilijk wanneer ze mensen kritiek horen geven op Israël en gaan dan makkelijk zeggen dat zij antismitisch zijn. Maar men moet helemaal niet tegen Joden zijn om de Israëlische acties af te keuren.

Langs de andere kant laten ze Arabische betogers wel antisemitische leuzen roepen, zoals de voorgaande dagen in Brussel en Antwerpen gebeurde, maar ook in andere steden in het buitenland.

"Het lijkt erop dat je als moslim tijdens een demonstratie alles over Joden kunt roepen. Het is in het Arabisch dus we snappen er toch niets van", 

merkt Eppo Bruins op in de CIP Podcast. Tijdens een anti-Israël-demonstratie in Amsterdam waren afgelopen weekend verschillende antisemitische leuzen te horen.

 "Dit moet aangepakt worden. Ik hoop dat de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding hierbij kan helpen",

 aldus het voormalig ChristenUnie-Kamerlid.

Tijdens de demonstratie werd een inmiddels berucht strijdlied gezongen:

 “Khaybar, khaybar yaa yahud, jaisj-e-mohammed saufa ya’ud.” (“Khaybar, khaybar oh Joden. Het leger van Mohammed komt er weer aan”).

 Bruins: 

Khaybar is de plek waar in de zevende eeuw na Christus Joden werden uitgeroeid door moslims. Met deze kreet roepen moslims dus op tot moord en haat. Ik maak me grote zorgen over de onwetendheid hierover. Er wordt van alles geroepen en niet ingegrepen."

Opvallend was dat wij in Antwerpen en Brussel ook bepaalde uitroepen konden horen welke niet passen in een vredelievende samenleving waar elke godsdienst op gelijke voed moet aanvaard worden. Verwensende uitspraken tegen bepaalde gelovigen horen hier in België, Nederland of Engeland niet thuis. Ook al kan men sympathie voor de Palestijnen opbrengen mag daardoor de haat tegen Joden niet gevoed worden. 

Vast en zeker moet kritiek op Israël kunnen, zoals het op eender welk ander land ook moet kunnen. Men moet zo wel positieve als negatieve elementen in een land of van een regering onder ogen durven zien en er op durven reageren. Maar dat reageren moet op een juist wijze gebeuren.

Eppo Bruins schrijft:

Hamas en Islamic Jihad vuurden vanuit Gaza de afgelopen week bijna 2000 raketten af op dichtbevolkte miljoenensteden in Israël. Wanneer Israël in de afgelopen jaren niet een technologisch geavanceerd raketafweersysteem had gebouwd, zouden er duizenden doden gevallen zijn. Op dinsdag constateerde ik dat feitelijk en droog op Twitter: “Het lijkt haast een computerspelletje, maar is bittere ernst. Hamas en Islamic Jihad proberen Iron Dome rondom Tel Aviv uit te schakelen met meer dan 130 raketten tegelijkertijd. Drie gewonden gemeld. Zonder Iron Dome zou het aantal slachtoffers niet te overzien zijn.”

 Men kan zich afvragen of bepaalde christenen wel willen inzien dat ook al zouden terroristische groepen Israël onder vuur zetten dit de aanvallen op pershuizen, ziekenhuizen of verzorgingstehuizen en scholen wel rechtvaardigt. Wat hebben de vele onschuldige kinderen hier mee te maken?!?

Het willekeurig beschieten van burgers is een oorlogsmisdaad, een misdaad tegen de menselijkheid.

 Dat mogen wij niet vergeten. In eenders welke strijd moet men oog hebben voor wat totaal ontoelaatbaar is. In deze strijd tussen Gaza en Israël worden duidelijk bepaalde grenzen overschreden door Israël die men als gelovige of niet-gelovige niet kan negeren.

Bruins schrijft:

Wanneer situaties zo verkeerd zijn en partijen zijn niet meer in staat om zich in te leven in andermans werkelijkheid, dan weet je dat er meer aan de hand is dan geopolitiek. Dan is het een geestelijke strijd. Dan zitten er schellen op de ogen, die alleen de Heilige Geest kan wegnemen. We hebben “verlichte ogen” nodig, zoals in Paulus’ Efeze brief staat beschreven. De Geest van wijsheid en van openbaring.

De situatie lijkt alleen maar ingewikkelder te worden. Menselijkerwijs gesproken is er geen oplossing voor het conflict. Met Hemelvaartsdag net achter de rug mogen we gedenken dat Jezus de Messias aan Gods rechterhand is gezeten in de hemelse gewesten, ver boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij en elke naam die genoemd wordt, niet alleen in deze wereld, maar ook in de komende. En Hij heeft alle dingen aan Zijn voeten onderworpen.

We hebben Hem nodig en Hem alleen.

Eppo Bruins is oud-Tweede Kamerlid en werkzaam op het grensvlak van wetenschap, innovatie en politiek. Hij schrijft iedere twee weken een column op CIP.nl.

+

Voorgaand

Christen en Joods Zionisme in het mei 2021 conflict

++

Conflict Israël-Palestijnen

  1. - SGP-jongeren: escalatie van geweld in Israël en Gaza overschaduwt werkelijke problemen
  2. - Christelijke ambassade plaatst extra schuilkamers in grensgebied Israël met de Gazastrook
  3. - Het Palestijns-Israëlische conflict is een geestelijke strijd
  4. - Gert-Jan Segers stelt vraagtekens bij pro-Palestina demonstraties: "Wanneer zijn vlaggen van China verbrand?"
  5. - Israël-Palestijnse conflict: theoloog Stefan Paas roept op tot nuchterheid
  6. Meer over Conflict Israël-Palestijnen »

Christen en Joods Zionisme in het mei 2021 conflict

Groot probleem bij vele mensen is dat zij vele Joden gelijk schakelen en anti-Palestijns noemen. Zij vergeten dat er heel wat Joden zijn die zich tegen de Zionisten verzetten en totaal niet akkoord gaan met de acties van discriminatie en aanvallen tegen Palestijnen door de Israëlische regering.

Algemeen moet men beseffen dat elke mens een schepping van God is en dusdanig moet erkend en gerespecteerd worden. Enige uitsluiting van een menselijk wezen is ontoelaatbaar. Discriminatie is nooit goed te praten in een God-lievende wereld. Aanbidders van de Enige Ware God moeten tegenover anderen hun liefde betuigen. Ook tegenover hen die hen iets misdaan hebben moeten zij vergevensgezindheid en naastenliefde tonen.

Het verheerlijken van de seculiere Israëlische staat getuigd in zekere zin van het niet door hebben van Gods Wetten. Die seculiere Israëlische staat doet namelijk heel wat zaken die niet in overeenstemming zijn met Gods Wetten. Christenen die Israël op de eerste plaats willen zetten moeten beseffen dat Israël weldegelijk de hoofdstad zal worden van Gods Koninkrijk, maar dat dat volgens het tijdschema of Plan van God zal verlopen, en niet volgens de menselijke forcering.

Er mag gerust een hele ‘speciale band’ gevormd worden of zijn tussen christenen met de Joodse burgers van Israël. 

Theoloog Stefan Paas is het op zijn zachtst gezegd oneens met de bijdrage van Dirk van Genderen die het Palestijns-Israëlische conflict een geestelijke strijd noemde. 

Dirk van Genderen schrijft:

Als je goed luistert naar de media, begint er nu alweer kritiek te ontstaan op Israël. Je weet van tevoren dat dit gebeurt, altijd. Eerst is er begrip voor het feit dat Israël reageert op de raketbeschietingen door de Palestijnen, maar vervolgens kantelt de mening en vindt men de reactie van Israël buiten proportioneel. Omdat Israël militair superieur is en er altijd medelijden ontstaat met ‘onschuldige’ Palestijnse slachtoffers. Vergeten wordt dat de Palestijnse terroristen hun volksgenoten opofferen voor hun strijd tegen Israël.

Volgens Paas leiden dat soort teksten tot "uiterst gevaarlijke demoniseringen",

Paas reageert op Twitter:

“Die mensen hebben recht op veilig bestaan en soevereiniteit. Maar Palestijnen net zo goed. Dit soort afgoderij met naties en politieke solidariteit leidt tot morele blindheid en een verbijsterend gebrek aan mededogen. Ik kan me blijven verbazen hoe liefdeloos en stereotyperend in dit soort kringen vaak wordt gesproken over Palestijnen.”

Als men bepaalde groepen wil gaan steunen moet men deze ernstig onderzoeken en hun handelingen afwegen tegen de waarden en regels door God voorgelegd. Ook al mag Israël het uitverkoren volk van God zijn, geeft hen dat niet het recht om zo maar onschuldige kinderen en volwassenen uit te moorden. Voor het ogenblik ziet men in deze vierde burgeroorlog in enkele jaren weer onschuldige slachtoffers die niet opwegen tegen het te bereiken doel. Want waar streeft de regering van Israël naar? En waarom blijft het akkoord gaan met het onteigenen of zo maar innemen van Palestijnse huizen?

Stefaan Paas zegt ook terecht:

Het dient de vrede wanneer christenen (noch enige andere groep) niet rondlopen met eindtijdscenario's waarin één volk superieur of uitverkoren is, maar met het visioen van Jezus als Heer en de volken die in verzoende verscheidenheid het Lam vereren.

Volgens Van Genderen zou dat laatste wel niet kloppen, hij beweert:

De aanleiding van het huidige conflict wordt helaas niet correct weergegeven door de media. Israëlische kolonisten zouden in Jeruzalem vier huizen willen confisqueren van Arabieren. Dat klopt al niet. Die huizen waren voor de Onafhankelijkheidsoorlog in 1948 al eigendom van Joden. Jordanië veroverde in die strijd een deel van de wijk Sheikh Jarrah, met die huizen en gaf ze vervolgens aan Arabieren. De voormalige eigenaars kregen nooit schadevergoeding en ook geen huur betaald. Nu is er sprake van dat die huizen op grond van oude eigendomsrechten weer worden toegewezen aan Joden.

Dit conflict speelt mee, maar de echte aanleiding is een strijd tussen de Palestijnse Fatah-beweging en Hamas. Fatah blies Palestijnse verkiezingen af en Hamas zag zijn kans schoon om te laten zien dat juist zij opkomen voor de belangen van de Palestijnen. Toen Hamas aanhangers tijdens de Ramadan op de Tempelberg bij hun moskeeën opriepen tot aanvallen op Israël, vlogen de raketten even later vanuit Gaza richting Jeruzalem.

 Paas doet een oproep:

 “Normaliseer de relatie, dat is voor iedereen beter. Het dient de vrede wanneer christenen (noch enige andere groep) niet rondlopen met eindtijdscenario’s waarin één volk superieur of uitverkoren is, maar met het visioen van Jezus als Heer en de volken die in verzoenende verscheidenheid het Lam vereren. En verder is het ook wel praktisch dat politieke kwesties, die nu al zo ongelooflijk complex zijn, niet ook nog ingepast worden in allerlei eindstrijdscenario’s. Dat is in het verleden al vaker gebeurd, en het liep eigenlijk nooit goed af.”


Voorgaand

Onzichtbaren in Trump's Plan voor Israel

++

Verwant:

  1. Niet zomaar een sinister spook van antisemitisme

  2. Joodse emigratie niet volgens de tijd van Nederlandse christenen

Tuesday, 18 May 2021

Afscheiding van 1834

Een kerkgemeenschap is iets levendigs. Hoe meerdere kerkgemeenten bij zich bij elkaar aansluiten of aansloten is zeer wisselvallig. Doorheen de geschiedenis is er in het christendom heel wat gepalaverd over doctrines, regels en wetten. Zo zijn er in het christendom heel wat verschillende denominaties ontstaan.

Geen enkel land bleek gespaard te blijven van scheuringen in haar kerkgenootschappen.

In Nederland kwam in 1834 een aantal gemeenten en predikanten buiten de Nederlandse Hervormde Kerk (NHK) te staan. Dat moment en die beweging worden de Afscheiding genoemd.

De rede, het verstand, had in de 18de eeuw met de verlichting een grote plaats gekregen.  Het gevolg was dat de prediking op veel plaatsen dor en droog werd en de harten van mensen niet meer raakte. Voor de Bijbelse leer van zonde, schuld, verdorvenheid, de noodzaak van bekering en rechtvaardiging door het geloof was er steeds minder plaats. Predikanten die vasthielden aan de gereformeerde belijdenis kregen het hierdoor moeilijk.

Ook had koning Willem I op 7 januari 1816 het ”Algemeen Reglement voor het bestuur der Nederlandsche Hervormde Kerk” (NHK) goedgekeurd. Deze kerkorde verving de Dordtse kerkorde van 1619. Dat riep verzet op. In de kerk zagen velen het reglement als een ongewenste inmenging van de koning.

Er kwam heel wat kritiek op de NHK en vonden gelijkgezinden dat zij hun eigen weg moesten gaan.

Ds. Hendrik de Cock (1801-1842), predikant in Ulrum, had een kritisch boekje geschreven over de leer in de NHK en zich uitgesproken tegen verschillende gezangen. Dat leidde in 1834 tot zijn afzetting, maar de kerkenraad van Ulrum bleef achter hem staan. Ds. De Cock en zijn volgelingen scheidden zich in oktober 1834 officieel af van de NHK en tekenden de ”Acte van Afscheiding of Wederkeering”. Ds. Cock werd vastgezet en zijn gezin moest uit de pastorie.

Maar enkele duizenden leden van de NHK in heel Nederland volgden het spoor van ds. De Cock. Alleen al in Groningen en Drenthe ontstonden binnen twee jaar tijd ruim dertig afgescheiden kerken. Ook in andere delen van het land ontstonden afgescheiden kerken. Ds. Anthony Brummelkamp (1811-1888) was de voortrekker in Oost-Nederland; in Zuid-Holland was ds. Hendrik Scholte (1805-1868) de leider en in Zeeland ds. Huibert Jacobus Budding (1810-1870).

Vanaf de Gereformeerde Kerken onder het Kruis loopt er een lijn naar de Gereformeerde Gemeenten (in Nederland). De Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland hebben hun wortels vooral in de Ledeboeriaanse gemeenten die ontstonden toen ds. L. G. C. Ledeboer in 1840 werd geschorst. Hij sloot zich kort aan bij de Christelijke Afgescheiden Gemeenten, maar ging uiteindelijk toch zijn eigen weg.

17120118.JPG

Je roeping niet missen


-
Zolang je leeft, heb je een roeping.
Mis je roeping niet,
zelfs als je nog maar een week te leven zou hebben.
God roept je toch om iets te doen. Het maakt niet uit hoe oud, jong, ziek, arm of onopgeleid je bent, God wil je gebruiken.
Er is niets zo inspirerend om te zien als mensen die aan het einde van hun leven nog steeds leren en groeien en nog steeds het beste van God voor anderen nastreven.
Dennis Prager vertelde eens dat hij de gewoonte had om mensen in het ziekenhuis te bezoeken. Hij zag mensen die op hun sterfbed anderen bemoedigden, brieven schreven en de krant lazen. Deze mensen hielden van kennis en dat bleef tot het einde van hun leven zo.
Zolang je leeft, leef je met een reden. Gebruik de tijd die je hebt en laat God je leiden.
-


*
Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waartoe God mij door ​Christus​ ​Jezus​ roept.
Filippenzen 3:14
*



Dank U, Heer voor dit leven.
Dank U voor de roeping die ik heb vanwege het feit dat ik leef.
<




Dutch version / Nederlandse versie: ...

Thursday, 8 April 2021

Een verstoorde geest vormt een rusteloos kussen


"A ruffled mind makes a restless pillow."
- Charlotte Bronte.

“Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op Jehovah God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt.” (Ps 43:5)

 “3  De standvastige is veilig bij u, vrede is er voor wie op u vertrouwt. 4  Vertrouw altijd op Jehovah, alleen op Hem, want Jehovah is een rots sinds mensenheugenis.” (Jes 26:3-4)


Dierbare God, help mij recht te staan in de dagen van beproevingen. Laat mij door Uw Woord gesterkt worden zodat ik als een waardige dienaar van God het Goede Nieuws kan verspreiden en anderen geluk kan brengen.

 

+

Original English version without prayer / Originele Engelse versie zonder gebed: A ruffled mind makes a restless pillow