Friday, 10 November 2017

From Two new bibles, first a look at not such a new one

The first new bible for this Autumn is perhaps not so new as it likes to pretend. The Christian Standard Bible (CSB) is descended from the HCSB (Holman Christian Standard Bible), which was first published in 2004. Often we get to know that a certain bibletranslation is written from the denominational view. The Holman bible (HCSB) distributed by a Baptist company (Holman/Lifeway) got also that label to be a ‘Baptist Bible’.  Perhaps for that reason the Holman disappeared in the name. their aim is like in the previous Holman bible to capture the Bible’s original meaning without compromising clarity and this in a contemporary language.
An optimal blend of accuracy and readability, this translation helps readers make a deeper connection with God’s Word and inspires lifelong discipleship. 
 the publishers say.

They do find that their new translation is for everyone — for readers young and old, new and seasoned.
It’s a Bible pastors can preach from and a Bible you can share with your neighbor hearing God’s Word for the very first time.
In the older HCSB version the Greek word kristos (or Christos Χριστός) was translated as Messiah when translators felt that Jesus was being referred to in a Jewish context, and Christ when not specifically in a Jewish context.  You could call this being helpful for context, but inconsistent in word-for-word translation accuracy.  The CSB has moved to the more traditional use of translating Christos consistently as Christ.

The fear of God's Name has moved the publishers this time not to use the Name of God. At the time of publishing the HCSB we where pleased to find one publisher who at least wanted to show where the Tetragrammaton stood, even when they did not choose for God's real Name, but preferred to print Yahweh. But now we are back to start, they avoiding their readers to see where it is about Jehovah God, omitting the Name of God and replacing it with the non-saying Lord. According to the translation team, most readers responded that they were unfamiliar with the Tetragrammaton (a Hebrew name for God, YHWH, which should be pronounced Yai How Whah = Jehovah), and that it was unhelpful and even an obstacle for new Bible readers. this one must understand from the point of view that most readers became confused and read that it was about Jehovah God (or Yahweh in that version) whilst their pastors said it was about Jesus.

We wonder who can think that it is
The overall thought in changing it was that people can figure out who the ‘LORD’ is easier than they can figure out exactly who ‘Yahweh’ is or why we call him that. Hence the change.
Concerns over this were addressed by Dr. Iain M. Duguid, a member of the translating team,
 “as a translator for the original HCSB and part of the oversight committee for the revision, I’d encourage you not to panic. The CSB retains the strengths of the HCSB and (in my opinion) improves on them. Yes, we have followed the NT and most English translation in going back to the LORD for Yahweh, largely because we felt the previous attempt ended up in inconsistencies. But it is a revision, not a wholesale new translation. Many passages have been left untouched because we felt we got them right first time around. In other places, we have sometimes moved in a more literal direction, for example “Lord of Armies” instead of “Lord of Hosts” and “Children of Adam” for “ben adam.”

 Csb-translation-logo
+

Also of interest
  1. Bible: Translations are Reliable
  2. English Bible History by John L. Jeffcoat III and Dr. Craig H. Lampe
  3. Tyndale, the Bible and the 21st Century
  4. The most important translation…
+++



A diluted reformation point

Luther Bible, 1534
Luther Bible, 1534 (Photo credit: Wikipedia)
500 years ago most protestant take October 31 as Reformation Day and the beginning of Protestantism where Luther gave the Bible to the people.

One of the key findings in “U.S. Protestants Are Not Defined by Reformation-Era Controversies 500 Years Later”is that today U.S. Protestants are split on that issue that played a key role in the Reformation:
> 46% say the Bible provides all the religious guidance Christians need, a traditionally Protestant belief known as sola scriptura. But 52% say Christians should look for guidance from church teachings and traditions as well as from the Bible, the position held by the Catholic Church.

  • Just 30% of all U.S. Protestants affirm both sola fide and sola scriptura.
  • However, belief in sola fide and sola scriptura is much more prevalent among white evangelical Protestants than among white mainline Protestants or black Protestants in the United States. Among self-identified white evangelicals, 44% express both convictions, and this figure rises to 59% among white evangelicals who say they attend church at least once a week.
+
 Preceding article:
Only six of ten commandments of God still important to British Christians

 +++

Wednesday, 8 November 2017

Predikant wijst op verveling en vermoeidheid in de kerk

Wijziging van Gereformeerd2.jpg: De Christelij...
Wijziging van Gereformeerd2.jpg: De Christelijke Gereformeerde Gemeenten blijken sinds 1968 niet meer te bestaan, en daarentegen zijn er juist wel weer Nieuwe Vrijgemaakte Kerken ontstaan. Nou maar hopen dat er niet wéér een scheuring komt, want er is geen plek meer onderaan over voor nóg een kerk.... *kijkt een beetje sip* (Photo credit: Wikipedia)
Twee predikanten, Paul Visser (Amsterdam) en Kees van Ekris (Zeist), roepen op tot een grondige bezinning op de innerlijke secularisatie waaraan ze veel kerkgangers ten prooi zien vallen. Vaker dan hun lief is, ontmoeten ze in het pastoraat vermoeide zielen, die het geloof eigenlijk beu zijn. Dat plotselinge ‘leeglopen van het geloof’ gebeurt niet aan de rand, maar midden onder jarenlang toegewijde gelovigen.

Predikant Kees van Ekris schreef in het Nederlands Dagblad
"Vaak denk ik: de druk is te groot. De druk op kerk-zijn om die sluwe atmosfeer van verveling te doorbreken en te overwinnen.
Maar hoe kan het komen dat er "verveling" in een kerk of tijdens een dienst is? Vinden de meeste kerkgangers Bijbel lezen dan vervelend? Normaal zou men toch denken dat het Woord van God hen moet aantrekken.  volgens mij komt het echter door dat vele kerkgemeenschappen hun leden onvoldoende betrekken in de dienst. Ofwel zijn er die kerken die af gaan op de entertainment factor maar onvoldoende nieuws kunnen brengen, dat maakt dat velen er op uitgekeken geraken.
Volgens de predikant is het meer
De druk op de beleving, om een levende christen te zijn die bijna in z’n eentje deze sferen moet kunnen weerstaan. De druk op de discipline, om zelf een standvastig getuige te zijn in dode tijden.
Al geeft hij toe dat er ook een verwachting is naar de prediker en zegt hij
De druk op de preek en de prediker om vrolijk en bevlogen, diepzinnig en praktisch de crisis tegen te moeten spreken. We begrijpen de theologie die deze druk intensiveert: meer discipline, meer beleving, meer kekke christenen.
Nog meer vermoeidheid en verdoving zijn het gevolg van de vele inspanningen die geestelijken doen om meer entertainment, sterker accent op keuzes, discipline, e.d. te krijgen in hun kerk.

Volgens Kees van Ekris zijn
Het zijn de strategieën van ‘meer’ die de vermoeide ziel niet helpen, maar pijnigen."
Meer bidden, vuriger spreken, een extra portie discipline. Het werkt even. En opeens knapt er iets. Het kan de vermoeide ziel niet meer oppeppen.
Meer bidden, vuriger spreken, een extra portie discipline. Het werkt even. En opeens knapt er iets. Het kan de vermoeide ziel niet meer oppeppen. | beeld vidiphoto
+++

Ds. Paul Visser ziet geloof onder kerkgangers verdwijnen

De Amsterdamse predikant Ds. Paul Visser die in een traditie staat "waarin God niet automatisch jouw God was en jij niet vanzelfsprekend zijn kind", ziet geloof onder kerkgangers verdwijnen.

Voor hem staat het vast dat
God moest gezocht en gevonden worden. Sterker nog: het ging erom dat jij door Hem gezocht en gevonden werd. Je was niet bij voorbaat gered, je was van nature verloren. Intussen was je in de doop wel het beslissende toegezegd. Maar dat lag niet voor het oprapen. God is niets aan ons verplicht, maar wel alles verplicht aan zichzelf – en daarmee aan ons.
Tegenwoordig vinden wij een hele hoop protestanten die vinden dat als zij bij een kerk behoren "gered zijn" en dat zij dan niets meer moeten doen. Zij zijn er van overtuigd dat werken van geloof helemaal niet meer nodig zijn. Die verkeerde gedachte ontslat hen van eender welke inspanning om hun geloof te onderhouden en waar te maken.

De predikant ziet ook de gevolgen van die gedachte van het eens gered zijn altijd gered zijn.

De gevolgen daarvan zie ik om me heen: geloof als het sluitstuk van een redenering, zonder daadwerkelijke bekering, zonder ‘goede strijd’ om met God in het reine te komen. Een geloof ‘van horen zeggen’, zonder zelf zijn overtuigende stem te hebben vernomen. Een geloof dat je jezelf voor een appel en een ei hebt eigengemaakt.
Maar een geloof dat daarom ook voor de eerste de beste schotel linzen van de hand kan worden gedaan. Daarmee zijn we bij de kern. Een geloof dat niet op leven en dood is verworven, wordt niet als een kostbaar geschenk gekoesterd. Het is niet bestand tegen de kritische vragen van een wereld die het zonder God ook prima voor elkaar heeft. Het is evenmin opgewassen tegen de harde werkelijkheid van alledag, waarin je vaak bitter weinig van God gewaar wordt. De twijfel zit bij velen maar net onder de oppervlakte. En zodra ze de kop opsteekt, blijkt ze veel dieper geworteld dan men zelf vermoedde. Geruisloos valt het geloof af, als een verdord blad van een boom. Geloof dat niet ontvonkt is aan de omgang met God, met alle verbijstering en verrukking vandien, wordt op den duur een saaie bedoening. Het wordt een riedel, die je steeds minder raakt en die je na verloop van tijd beu wordt. Bovendien – kijk om je heen! – zonder geloof kun je toch ook prima een goed mens zijn?
Dat is trouwens wat heden velen denken dat men geloof niet nodig heeft en dat iedereen goed kan doen en zo een goed mens kan zijn. die gedachte doet ook geen verlangen naar het werken aan een goede relatie met God.
Als ik de balans opmaak van wat ik vlak om me heen en breder zie, dan is de conclusie even zorgwekkend als onontkoombaar: het geloof dreigt onder trouwe kerkgangers meer en meer te verkruimelen.
Je merkt het aan allerlei signalen: aan kerkgang zonder verlangen naar de ontmoeting met God, aan Bijbellezen zonder verwachting en verrassing, aan kwijnend gebedsleven. Eerlijk gezegd ontmoet ik te vaak mensen die het geloof beu zijn.
Een belangrijke oorzaak daarvoor is gelegen in het feit dat het geloof ongemerkt en sluipenderwijs tot ‘gemeengoed’ is geworden. Het is niet langer een gave van God, door twijfel, verwarring en aanvechting verworven.

Paul Visser
De predikant uit Amsterdam voegt toe dat eenzijdige preken over "een God Die altijd klaarstaat met genade en geborgenheid, op den duur gaan vervelen en irriteren." Daarom pleit hij voor "preken die ook eerlijk erkennen dat je God eerder kwijt bent dan rijk, dat Hij geregeld niet te volgen is en dat wij meer dan eens nauwelijks iets van Hem gewaarworden."

Lees het interview in het Nederlands Dagblad
Geloof onder kerkgangers verdwijnt

++

Aanverwant 
  1. Een koning die zijn onderdanen wetten oplegt waarvan hij weet dat zij zich er nooit aan kunnen houden
  2. Ongelovige Thomassen, Jezus en zijn God
  3. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #5 Verblijven in Christus
  4. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #6 Samenhoren
  5. Doop en Geloof
  6. Verzoening en Broederschap 2 Uit de eigen cocon stappen
  7. Geen race voor de snelste, noch een strijd der helden
  8. Een race niet voor de snelste, noch een strijd om de sterkste
  9. Zij die in de renbaan lopen en geroepen zijn voor rechtvaardiging door geloof
  10. Wanneer men geloof gevonden heeft door de studie van de Bijbel moet men werken van geloof verwezenlijken
  11. Geloof zonder risico tegenstrijdigheid
  12. De aanduiding door Paulus en Jacobus van de werken die wij horen te doen
  13. Ademen om les te geven
  14. De nacht is ver gevorderd 23 Studie 4 Nu actueel: Daad van geloof
+++

Gebed voor de vele zendelingen

 
 
Hemelse Vader, ik bid vandaag voor
de vele zendelingen die U overal ter wereld zo onvermoeibaar dienen:
in oerwouden, in steden, soms onder vijandige omstandigheden en in onbekende culturen.
Geef ieder van hen vandaag een speciale aanraking van U.
Sla uw beschermende armen om hen heen.
Bemoedig hen.
Hou hen gezond en sterk,
met een niet aflatend enthousiasme over het verspreiden van het Goede Nieuws!
Amen.


Hier is mijn dienaar, hem zal ik steunen, hij is mijn uitverkorene, in hem vind Ik vreugde, Ik heb hem met mijn geest vervuld. Hij zal alle volken het recht doen kennen... Ongebroken en vol vuur zal hij het recht op aarde vestigen... (Jesaja 42 vers 1 en 4a).