Wednesday, 20 January 2010

Volmaakt in onvolmaaktheid

Geloven en Christen zijn is een leerproces. In een leerproces is er altijd ruimte om fouten te maken. Als je geen fouten mag maken, leer je niks! Maar het gaat bij God, Jehovah, en bij Jezus, Yeshua, om onze gezindheid, of we echt wìllen leren. Dat is bij een aardse vader en een aardse leraar ook zo. Een goede vader verwacht niet meer van zijn kind dan waar het qua leeftijd toe in staat is. Een goede schoolmeester wordt niet kwaad om de fouten die zijn leerling maakt zolang die de gezindheid maar heeft om het te leren.

God is een goede Vader en Jezus is een goede Leraar. Ze geven ons  alle ruimte om met vallen en opstaan te leren. Als onze gezindheid maar goed is. En die goede gezindheid ontvangen we door het Nieuwe Verbond. Paulus schrijft daar ook over: ‘Niet, dat ik het reeds zou verkregen hebben of reeds volmaakt zou zijn...’ schrijft hij. Hij moet dus nog veel leren. In dat opzicht is hij nog lang niet volmaakt, ‘...maar ik jaag ernaar, of ik het ook grijpen mocht, omdat ik ook door Christus Jezus gegrepen ben.’ Dat is zijn gezindheid, en die kan wel volmaakt zijn. Dat schrijft hij tenminste een paar verzen verder: ‘Laten wij dan allen, die volmaakt zijn, aldus gezind zijn.’

+++
Februari 2015 Aanvulling met aanverwante lezingen: