Monday, 10 October 2011

Spelling van Bijbelse namen

Vanaf midden 19° eeuw begon het bij sommige Bijbelonderzoekers en Bijbelvorsers te knagen dat er in de Bijbelvertalingen veranderingen waren ingeslopen waarvan men zich kon afvragen of dat deze wel door de beugel konden.

Men kon er inkomen dat men wegens het ontbreken van een bepaald woord om het originele Hebreeuws of Aramees te vertalen men zocht naar een equivalent in de moedertaal. Het was namelijk zo dat men ook wel eens verveeld zat met een tittel of een naam die eigenlijk een omschrijving inhield waar men in de taal naar waar men wenste te vertalen meerdere woorden moest plaatsen en de leesbaarheid in het gedrang bracht.

Voor bepaalde Nemen van personen kon men echter zijn goedkeuring niet geven en ging men over om terug de oude vormen te gebruiken. Naargelang er een beweging van onderzoekers groeide en men ook meer gegevens vond om te bevestigen dat men op de goede weg was,  kon men niet alleen duidelijk inzien welk eigenlijk de juiste naam was of wat de eigenlijke betekenis van een woord was. Ook hielpen veel ongelovige Hebreeuws en Aramees taalkundigen, archeologen en Joden mee om de taal te leren kennen waarin de Heilige Schrift was geschreven en de ware achtergrond te zien van de vele beeldspraken die er werden in gebruikt.

Eind 19° eeuw waren er verscheidene Bijbelstudenten, waaronder ook John Thomas die aan hun thuishaven wilden vast houden en woorden blijven gebruiken die ze van hun herkomst gewoon waren. Ook werden zij door een beweging tegen bepaalde geloofsgroepen opgehouden om bepaalde namen te gebruiken. De angst voor represailles of minachting was groter dan hun moed om doortastend verandering te brengen bij die mensen die vasthielden aan een Drie-eenheid en een God die toch niet dezelfde kon zijn als de rondtrekkende niet-trinitariërs.

Maar naar de 20° eeuw toe kwam er in Noord Amerika een beweging op gang die zich maar half liet afschrikken. Een deel hield vast aan de ondertussen standaard namen Yahweh en Jesus (Jahwe en Jezus) terwijl de ernstige Bijbelstudenten doortastend verder gingen in hun onderzoek en handelden naar hun bevindingen. Daar waar aanpassingen moesten gebeuren deden zij dat ook. Zij wilden zich niet vasthouden aan bepaalde doctrines of vooraf vastgestelde volglijnen van één of andere kerkgemeenschap.
Hun openheid tot verdere Bijbelstudie gaf hen niet alleen meer Bijbelkennis maar versterkte het vertrouwen in de richting die zij waren uitgegaan.
Ook al brachten verschillende meningen weer verscheidene groepen in leven en wenste een bepaalde groep niet toegeven dat zij zelf een scheuring van een grote beweging waren die ook veel mensen in andere bewegingen zag gaan.

Eveneens kwam er een beweging op gang om de Naam van God in het verdom hoekje te krijgen. Zo past het ook in hun kraam om twijfel te brengen over het gebruik van Jehovah in de alom gebruikte King James Bible. Naargelang de tijd vorderde werden uitgevers ook bang minder goede verkoopcijfers te hebben als zij die zelfde naam zouden gebruiken als bepaalde predikers die heel andere dingen verkondigden dan de mensen wilden horen. Meer en meer schrapte men de Naam van God uit de Bijbel en verving hem door een naamloze god "Heer". Door die tittel te gebruiken bracht men de tweehoofdige god Baal uit het Babylonisch tijdperk terug naar voor. Deze kreeg nu een plaatsje in de bijbel naast de reeds lange tijd geleden veranderde naam van de Messias uit Nazareth. Zijn geboortenaam Yahushua met roepnaam Yashua uitgesproken en schrijfbaar in onze taal als Jeshua werd vervangen door Iessou uitgesproken als Jesus en naar het Nederlands vertaald in de Katholieke Canussius Bijbel door Jesus, terwijl latere Katholieke en Protestantse Bijbels voor Jezus opteerden. Maar het bleef de verborgen uitroep van "Ya Sus" Je-Zeus of "Lof aan Zeus"

Vreemd genoeg overweeg de grootste beweging van de Ernstige Bijbelstudenten nooit publiekelijk om ook de naam van de zoon van God te herstellen terwijl zij toch zeer hoog opliepen met de juistheid van de Naam van God en Zijn soevereiniteit die wij moesten hoog houden. Zij namen de Naam van God op in de tittel van hun beweging en maakten het dat anderen bijna niet konden zeggen dat zij getuigen van God waren, omdat als zij de Naam van God gebruikten zouden zij verward worden met die groep Getuigen van Jehovah. Nochtans is dat wat zij bleven doen: Getuigen voor Jehovah, en dat is wat wij allemaal als Christenen zouden moeten doen.

Vanuit de adventisten groeide een groep die er verder ook op stond om Gods Naam te gebruiken, maar eerst was die ander groep een hinderpaal om de juiste Naam te gebruiken, dus gebruikten zij eerst het meest voor de hand liggende alternatief Yahweh. Maar met de jaren begon het schoentje erg te knellen doordat men voldoende inzicht had verworven dat het toch eigenlijk Jehovah moest zijn en dat men zo wel voor God als zijn zoon moest over gaan tot de juiste naam. Anderen wilden het zelfs verder drijven en begonnen ook die woorden die eigenlijk uit de heidense woordenschat kwamen te vervangen door de eigenlijke Hebreeuwse begrippen. Zo wensten zij alle functies beschreven in het Woord van God terug tot hun volle recht laten komen.

De Zuid-Afrikaanse arts Chris Koster, die eerst begonnen was met een Bijbelvertaling naar het Afrikaans ging over naar het omzetten van de Hebreeuwse en Aramese Bijbelteksten naar modern Engels zonder de originele taal geweld aan te doen. Het werd een letterlijke vertaling die toch vlot leesbaar kon zijn,, met de aanpassing van de Bijbelse voor en eigennamen. Zijn vertaling werd regelmatig bijgewerkt en is nu een van de standaard Bijbelvertalingen gebruikt in vele Messiaanse geloofskringen naast de "Aramaic English New Testament" (AENT)  van Andrew Gabriel Roth.
Veel gading vinden ook "The Sacred Scriptures Bethel Edition" (SSBE) die gebaseerd is  op de 1901 American Standard Bible versie en Yahshua gebruikt. Het andere populair werk "The Word of Yahweh"  verkoos vast te houden aan Yahweh en Yahsua.

Voortbordurend op Koster zijn werk zijn en op Rudolph Kittel's Biblia Hebraica uitgave van 1937 heeft men de recentere versies van de Geschriften "The Scriptures" en de  "HalleluYah Sriptures" die nu 'vechten om de troon', waarbij de laatste beweerd dat de eerste de doelstelling van Koster passeert, namelijk dat de Bijbel makkelijk voor iedereen ter beschikking moest zijn en dat men er geen geld voor mocht vragen. [Het bewijs dat HallelYah Scriptures de Bijbelvertaling echt gratis zou leveren moeten wij nog bevestigd zien. (Diegenen die er ervaring mee hebben kunnen hier altijd hun bevindingen neerschrijven.)]

De idee van beide vertalingen loopt parallel, maar het moet nu bekeken worden tot waar zij elk hun  rechtzettingen van namen en begrippen willen doorvoeren. Want het moet  of eerder mag niet te ver doorgedreven worden zodat mensen bijna Hebreeuws zouden gaan  spreken.

In ieder geval mag men een bloeiende aandacht zien naar het herstel van de namen in de Bijbel.

Lees hier verder over in:



Enkele citaten uit de vroegere Engelse uitgavevan The Sriptures kan u vinden in: Creator of heaven and earth and everything around יהוה The Only One Elohim who creates and gives all

Vindt en voorbeeld van een Nederlandse vertaling van De Geschriften (1998+ Vertaling) God over zijn Naam יהוה

Related articles:

Vindt de Online versie van de Geschriften in het Engels: Online versie van TS98